Cel nauczania

Bardzo poważnie traktujemy cel nauczania formułowany przez nauki humanistyczne; pragniemy tak kształcić ludzi, by byli i artystami, i naukowcami, zaznajomionymi zarówno z humanistycznym spojrzeniem na świat, jak i tym, które jest oferowane przez naukę. Psychologia społeczna jest, naszym zdaniem, doskonałym miejscem na spotkanie się tych dwu tradycji. Po pierwsze, jest bogatą nauką empiryczną. Przez jej zgłębianie studenci uzyskają sporą wiedzę o metodzie naukowej, ?wzorcu” umożliwiającym dotarcie do odpowiedzi na pytania o związki przyczynowo-skutkowe w odniesieniu do dowolnego obszaru zainteresowań.

Uważamy, że każdy, kto kończy studia, powinien posiadać wiedzę z zakresu metodologii. Ponieważ psychologia społeczna koncentruje się na życiu codziennym ? sytuacjach, myślach i działaniach ? jest atrakcyjnym sposobem przyswajania sobie zasad poznawania stosowanych w nauce. Tak więc w rozdziale poświęconym metodologii (rozdz. 2) obszernie omówiliśmy to, w jaki sposób psychologowie społeczni radzą sobie z nauką empiryczną. Pozwoli to studentom zdobyć podstawową wiedzę umożliwiającą zrozumienie ?działania” nauki. Prezentacja badań prowadzonych w ramach psychologii społecznej rozszerzy tę wiedzę, dając jednocześnie podstawę naukowej edukacji.

A co o sztuce? Ludzie nie mogą żyć wyłącznie nauką. Jesteśmy przekonani, iż naukowe sposoby badania i realne życie, stanowiące tkankę naszej nauki, pomogą nam połączyć ze sobą naukę i sztukę. Tworzenie dobrze skonstruowanego eksperymentu jest działaniem artystycznym wymagającym twórczej wyobraźni. Podejmując badanie, formułuje się wiele hipotez i podtrzymując najlepsze, łączy się je w nowe kombinacje ? tak jak artysta, który ? nim rozpocznie malowanie farbami ? tworzy wiele ołówkowych szkiców. Przeprowadzanie eksperymentu jest bardzo podobne do reżyserowania filmu albo sztuki: ?Światła, kamera, akcja!” Takie badanie rozpoczyna się, gdy pierwszy jego uczestnik przekracza próg. Czy ty, reżyser (pisarz albo producent), skonstruowałeś sytuację eksperymentalną, która na tyle przypomina rzeczywiste życie, że potrafi wyzwolić w uczestnikach prawdziwe zachowania? Jeśli nie, nie odniesiesz sukcesu ani jako artysta, ani jako naukowiec.